විස්ස විජ්ජාලය ගැන කයි දෙකක් - Eternal truth about University life?

ඔය උඩින් තියෙන්නේ ඉංජිනේරු පීඨ කලා කවයේ ෆේස් බුක් පිටුවෙන් උපුටාගත් ඡායාරූපයකි. මගේ කවියක් නොවේ!

මං පේරාදෙනියේ ඉගෙන ගන්න කාලේ එක විනෝදාංශයක් වුනේ කවි ලියන එක. මේවා පල කෙරුණේ ඉංජිනේරු පීඨ කලා කවයේ බිත්ති පුවරුවේයි.

මං කලා කවයට මුලින්ම සෙට් වෙන්න හේතුවත් කවිම තමයි. කැම්පස් යන්න කලින් ලියපු කවි එකතු කරලා හස්තද්වාරයෙන් ප්‍රකාශනය කරපු කවි පොතක්, ඒ දවස්වලම අපේ ඇන්ටි කෙනෙක් ඔෆිස් එකට ගිහින් එතන වැඩකරපු කවියෙකුට පෙන්නලා තිබුණා. මෑන්ස් ගේ යාළුවෙක් හිටියා ඉංජිනේරු පීඨයේ ඉගෙන ගන්න. මංතුමා පේරාදෙනි යන කොට ඒ පොර තුන්වන වසරේ.

පොර තමයි ඒ වසරේ අපේ ඉංජිනේරු පීඨ කලා කවයේ සභාපති වුනේ. මාත් කමිටු සාමාජිකයෙක් වුණා.

ඊටත් කලින්ම කළේ ලියවුණු කවි කලා කවයේ පුවරුවේ පළකරන්න දුන්නු එකයි.

සෙකන්ඩ් ඉයර් එකට ගියාම මට බාර වුණා කලා කවයේ එඩිටර් තනතුර.

මේ කවි දෙක ලියවුනේ ඒ කාලේ. මං කැමතිම කවි දෙකක් බව කියන්න පුළුවනි.

විස්ස විජ්ජාලය

ඈත ඉඳන් බලන කලදි
කහ පාටින් බැබලෙනවා
මල් විමනක් කියා සිතී
එන්නට සටනක් දෙනවා
ලඟට ඇවිත් බලන කලදි
රස්නය ටික ටික එනවා
මල් නොවේ ය
ගිණි ගොඩක් ය
ආපු එවුන් පිච්චෙනවා!෴

ඒකට සාක්‍ෂි දෙන්න ඕනෑ තරම් අය ඉඳීවි!

දැන් මෙන්න දෙවෙනි කවිය.

දම්වැල

ඔවුන්ට ද කිසිවෙකු
එසේ කියන්නට ඇත
ඔව්හූ අපට එය
පැවසුවෝය
අපි ද තව පිරිසකට
එය පවසන්නෙමු
ඔවුන් ද මතුදා මෙසේ
කියනු ඇත
අපේ කාලේ කැම්පස් එක
මෙහෙම නෙමෙයි හරි ශෝක්!෴

-කතන්දරකාරයා

ප/ලි:
තුන්වෙනි වසරේදී මං කලා කවයේ ලේකම් විදියට කටයුතු කළා. ෆයිනල් ඉයර් එකේදී ඊට වඩා බරපතල වැඩවලට කර ගහන්න වුනු නිසා, කලා කවයේ සංවිධාන කටයුතුවලින්, දුකෙන් වුනත්, ඈත් වෙන්න වුණා.

ඒ කතන්දර පසුවට.

(image: http://www.facebook.com/groups/170520374022/)